Nieuwsbrief mei 2012


Maître, musique!

We zijn inmiddels een behoorlijk eind op weg met de voorbereidingen van ons voorjaarsprogramma Maître, musique! waar u op zaterdag 16 juni a.s naar kunt komen luisteren. De hoogste tijd dus om u bij te praten over wat we in petto hebben. Ten eerste natuurlijk de muziek van de vijf Franse componisten, oa Boïeldieu, Gounod en Massenet, die door de eeuwen heen elkaars meester en leerling zijn geweest. Verder hebben we in de vorige studentenwerk01rcs.jpgnieuwsbrief al de animaties van de studenten mediavormgeving van het Grafisch Lyceum Utrecht aangekondigd. Zij zijn momenteel, verdeeld over drie productieteams, druk bezig met hun filmpjes. In april is een delegatie van studenten bij een repetitie aan het werk geweest om opnames te maken van het orkest. Wij zijn zelf erg benieuwd waartoe dit alles gaat leiden.
Naast de vertoning van de animaties wordt de muziek ook afgewisseld met een aantal gespeelde scènes waarin het leven en werk van de componisten verder wordt uitgediept. Regisseur Marijke van Es is met drie acteurs aan het werk om de spanningen die werden veroorzaakt door veranderende tijden, werkwijzes en stijlen weer te geven. Verderop in deze brief leest u daar meer over.

Repertoire
Luigi Cherubini - Ouverture Lodoïska (1791)
François Adrien Boïeldieu - Ouverture Le calif de Bagdad (1800)
Charles Gounod - Symfonie nr. 1 (1855)
Jules Massenet - Scènes pittoresques, suite nr 4 (1874)
Georges Bizet - Jeux d'enfants, Petite suite d'orchestre (1871)

Concert zaterdagavond 16 juni 2012

Dirigent: Haiko Boonstralogogbureaucs.jpg
Animaties: Het Bureau, Grafisch Lyceum Utrecht; Bone Media, Bretels Media  en Monkey Business
Regie: Marijke van Es
Spel: Peter Gerritsen, Harm Jan Pierik en Sophie Plekker

Aanvang 20:00 uur   Kassa open: 19:30 uur
Locatie: Wilhelminakerk
Hoek Hobbemastraat-Paulus Potterstraat, Utrecht

Toegang: € 10,- en € 7,- (kinderen t/m 12 jaar en Vrienden van het Ad Hoc Orkest)
inclusief een welkomst- en pauzedrankje
Reserveren vanaf 25 mei via onze website

Marijke van Es, regisseur                    
Al vroeg heeft regisseur Marijke van Es een fascinatie voor geluid en muziek. Als ze 15 jaar is schrijft ze een mini-opera na een oproep van de VPRO. Hoewel haar werk niet uitgekozen wordt voor opvoering bij het nieuwjaarsconcert van het Nederlands Blazersensemble is ze er wel reuze trots op dat haar opera in de voomarijkevescs.jpgraankondigingen voorbij komt. Muziek en geluid blijven belangrijk voor haar en tegenwoordig is ze regisseur van theatervoorstellingen met live-muziek en regisseert ze theatrale concerten.

Als theatermaker kiest ze voor een muzikale benadering en regisseert ze niet alleen vanuit de psychologie, maar ook vanuit ritme, dynamiek en accenten. In haar producties zie je zowel in tekst, beweging als in beeld die benadering terug.

Haar opleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht sluit ze in 2010 af in samenwerking met een pas afgestudeerde componist. Steeds opnieuw stellen ze zichzelf de vraag Wat zegt de muziek binnen het verhaal?. Het antwoord is niet altijd even makkelijk en de muziek kan niet meer vrijblijvend gebruikt worden; alles lijkt te veel. Uiteindelijk leidt de zoektocht wel tot het inzicht dat muziek haar eigen verhaal vertelt en zeer gericht ingezet kan worden om spanning, sfeer en publieksreacties te creëren.

Marijke werkt graag met muzikanten, omdat zij naast hun vaste partijen ook ondersteunende geluiden of korte melodieën kunnen spelen. Zo worden musici een personage. Mogelijk dat ze die werkwijze, in aangepaste vorm, ook binnen de scènes met het Ad Hoc Orkest gaat toepassen. Bij het project Maitre, musique! worden de scènes namelijk niet door musici gespeeld, maar door drie acteurs. Peter Gerritsen, Harm Jan Pierik en Sophie Plekker spelen drie van de vijf componisten waarvan het orkest de muziek gaat uitvoeren.
Het wordt nog even goed zoeken hoe ze verhaal en muziek gaat verbinden, maar dat maakt de uitdaging nu juist zo leuk. Hoe maak je de scènes passend bij het concert zodat ze echt kloppen en, net als de filmpjes, een mooie afwisseling zijn.

Repetitieweekend Ermelo 2012

reptweekend2012-1-11s.jpg reptweekend2012-1-10cs.jpg reptweekend2012-1-12s.jpg
reptweekend2012-1-04cs.jpg reptweekend2012-1-03cs.jpg
reptweekend2012-1-02cs.jpg reptweekend2012-1-01cs.jpg

Het repetitieweekend stond dit voorjaar bol van de rust, reinheid en regelmaat, overgoten met een stevige laag tradities. Het eindeloze betekenen de van partijen. Tafelvoetbal en tafeltennis. Klokslag zes uur aan tafel voor een gezonde en voedzame maaltijd, mét kleurplaat voor de kleintjes. Een origineel avondprogramma met Balinese klapspelletjes onder leiding van onze eigen paukenist en etno-musicoloog. De dolgelukkige winnaars van de Ad Hoc Trofee (zij wisten de opdracht 'tref het eilandgevoel in ritme' tot in de finesses uit te werken). En allemaal op tijd naar bed in de gescheiden slaapzalen: Hier snurkt men en Hier snurkt men niet. De concertmeester die de zondagochtendeieren bakt. Serieuze, maar niet geslaagde, pogingen om het Fries tot de voertaal te maken. En natuurlijk het belangrijkste, heel veel muziek.

reptweekend2012-1-05cs.jpg reptweekend2012-1-07cs.jpg reptweekend2012-1-06cs.jpg
reptweekend2012-1-13cs.jpg reptweekend2012-1-14cs.jpg
reptweekend2012-1-15s.jpg reptweekend2012-1-09cs.jpg reptweekend2012-1-08cs.jpg

Componisten voorjaar 2012; Meesters in opera
Charles Gounod - Symfonie nr. 1 (1855)
Georges Bizet - Jeux d'enfants, Petite suite d'orchestre (1871)
Wat de vijf componisten in ons voorjaarsproject ontegenzeggelijk verbindt, is opera. Zij hebben allemaal sterk bijgedragen aan de ontwikkeling van een eigen Franse opera, iets dat in de 19e eeuw in Frankrijk erg belangrijk gevonden wordt. Vooral Gounod en Bizet geven de Franse gounod1cs.jpgtaal een steeds prominentere rol in hun muziek en weten de melodische buigingen van de taal mooi te gebruiken.

Charles Gounod is een man van wisselende stemmingen en uitersten: het ene moment is hij de beminnelijkheid zelve, de volgende keer twistziek. Ook in zijn relaties is hij onvoorspelbaar. Hij voelt zich aangetrokken tot het priesterdom, studeert theologie en draagt zo nu en dan priesterkleding, maar hij staat ook bekend om zijn buitenechtelijke relaties.
Gounod gebruikt graag zijn connecties en is erg goed in netwerken. Via Pauline Viardot, de mezzosopraan en componiste waarvoor hij de opera Sapho schrijft, legt hij veel contacten. Zij gebruikt haar invloed en introduceert hem bij de Parijse theaters en helpt hem aan interessante opdrachten. De relatie bekoelt als Gounod trouwt met Anna Zimmermann, de dochter van zijn leraar Pierre Zimmermann. Door zijn huwelijk krijgt hij toegang tot de toonaangevende muzikale kringen en is zijn kostje gekocht. Bij de tweede wereldtentoonstelling in Parijs in 1867 worden verschillende van zijn opera’s uitgevoerd. Zijn opera Faust is een geweldige hit in wordt alleen al in Parijs bizet1s.pngduizenden keren opgevoerd. Gounod's muziek draagt in belangrijke mate bij aan het ontwikkelen van een eigen Frans muziekidioom en wordt door collega's als Mendelssohn en Schumann zeer bewonderd. Hij is de leraar van zowel Bizet en Massenet.

De bekendste opera van Georges Bizet is ongetwijfeld Carmen, ook ons orkest heeft de twee suites op de lessenaar gehad. De opera is zo succesvol dat die rond 1930 al vaker opgevoerd is dan de Faust van leermeester Gounod. Tijdens zijn relatief korte leven, Bizet wordt 36 jaar, heeft de componist echter weinig succes. Hij start als wonderkind en wordt met negen jaar toegelaten tot het Conservatorium, dat kan echter niet voorkomen dat hij als jonge componist menigmaal strandt op een muur van moordende concurrentie en vriendjespolitiek die de Parijse muziekwereld beheerst. Georges verlooft zich met Geneviève Halévy, de dochter van zijn compositieleraar, maar zij is erg depressief en labiel door de dood van haar vader en haar zus. Zijn familie wil dat hij de verloving verbreekt. Het paar heeft echter al een kind en trouwt toch in juni 1869. In 1875, drie maanden na de première van Carmen, sterft Bizet, geplaagd door depressiviteit en reumatiek, na twee hartaanvallen.

Foto's orkest: Jan Postmus, Sanne de Vries, Anneke Wuestman en Thomas Fokker. Foto Marijke van Es: Carsten van Es.
Met bijdragen van Jan Postmus en Tineke Zijlstra (repertoire).

 


 
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •