Uitnodiging oud-leden en vrienden

flyevj2014.jpgLieve oud-leden en Vrienden van ons orkest,

Het zal jullie niet zijn ontgaan, het Ad Hoc Orkest bestaat dit voorjaar 40 jaar en is, dit hebben we uit zeer betrouwbare bron, nog geen steek veranderd als het gaat om de doelstellingen van het allereerste uur: samen met plezier muziek maken en dat plezier delen met mensen die niet zo snel met klassieke muziek in aanraking komen. Dus wat is nu leuker om na al die jaren, waarin de contacten misschien wat verwaterd zijn, je oude orkestmaatjes weer te ontmoeten en je helemaal onder te dompelen in dat echte Ad Hoc gevoel. Ook onze vrienden, die met hun financiële steun al die concerten in instellingen en op bijzondere lokaties mogelijk maken, betrekken we graag bij ons feestje.

Daarom organiseren we op zondag 15 juni, voorafgaand aan het matinee lustrumconcert een lunch om iedereen de gelegenheid te geven elkaar te ontmoeten en bij te praten.
Vanaf 11:00 uur is iedereen welkom in het ZIMIHC theater Stefanus . Mieke Lanen, oud-voorzitter en redactielid van ons onvolprezen Ad Hoc Nieuws geeft een korte presentatie. De inhoud is momenteel nog geheel ad hoc maar de trouwe lezers van het Nieuws kennen haar o.a. van de kunstrubriek I Promise to Love You. (zie onderaan een aflevering uit 2012). Om het allemaal niet te ingewikkeld te maken serveren we rond 12:00 uur een eenvoudige lunch: kopje soep, broodje erbij. Alles speelt zich af in de foyer van het theater. Via de kaartenwinkel kun je je opgeven en betalen. Een vraag of een bijdrage op enig ander vlak? Wij staan er voor open. Neem dan contact met ons op via Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken .

Omdat wij van lang niet alle oud-leden een actueel e-mailadres hebben, weten we ook zeker dat we niet iedereen bereiken via deze weg. Heb je nog contact met andere oud-leden? Stuur dan rustig deze nieuwsbrief door. Je vindt hem ook op onze website .

  iptlys.jpgI promise to love you

Tips voor de kunstminnende muzikant

Na mijn verrassende ontdekking van de videoinstallatie van Sam Taylor Wood bij een bezoek aan de tentoonstelling van de Caldic collectie in de Kunsthal in Rotterdam, dat was mijn afscheidskadootje van het bestuur, ging ik hongerig op zoek naar meer. Ik vond al snel meer opmerkelijke moderne kunst met muziek, meestal in de vorm van performance, waarvan gelukkig vaak ook videoopnamen bestaan. Hier zijn twee linkjes voor het kunstwerk van vandaag waar ik iets over ga vertellen. In het eerste filmpje vertelt de kunstenaar iets meer over het werk en in het tweede kun je een deel van de preformance bekijken. Aan jullie de keus of je eerst de beelden wil zien of eerst mijn toelichting wil lezen. Sinds de uitleg van ons hoofd van het Centraal Bureau voor de Ad Hoc Statistiek, weten we immers dat dit absoluut verschil maakt.

preformance2s.jpgDe installatie en performance heet: Stop, repair, prepare: Variations on Ode to Joy for a Prepared Piano en werd in 2008 een maandlang uitgevoerd in het atrium van het Museum of Modern Art in New York. De kunstenaars, Jennifer Allora (Philadelphia1974) en Guillermo Calzadilla (Havana1971), ontmoetten elkaar in Florence in 1995 en leven en werken samen in Porto Rico. Ze hebben voor deze performance een gat laten zagen in een concertvleugel en een aantal pianisten uitgenodigd om mee te werken en hun eigen variatie op de Ode aan de vreugde uit te voeren. Tijdens de voorstelling wordt de vleugel door de solist langzaam over het podium bewogen, waardoor duidelijk wordt dat broederschap ook heel erg hard werken is. Maar het is ook fascinerend om te zien wat de uitvoerende kunstenaars improviseren als ze de toetsen aan de verkeerde kant moeten bedienen en bovendien twee octaven missen, vanwege het grote gat in het instrument. Een ‘moving experience’ in velerlei opzicht. en ook dat is onderdeel van deze performance. Wat ik ook heel briljant vind is hun keuze voor vijf totaal verschillende musici, omdat zij ieder voor zich zowel qua aanpak in visueel opzicht als in de uitvoering van het thema van Beethoven heel andere dingen laten zien en horen.
De projecten van Allora en Calzadilla zijn niet allemaal met muziek, maar ze zijn altijd grensverleggend. Op de Biennale van Venetie in 2011 vertegenwoordigden ze de Verenigde Staten, met een aantal performances met dansers en athleten. Buiten het paviljoen stond een Centurion MK3 tank ondersteboven waarop een loopband gemonteerd was. Ieder uur kwam een Amerikaanse Olympische athleet hier 30 minutes op te rennen, waarbij de rupsbanden piepend in beweging kwamen en doelloos ronddraaiden. Oorlog als topsport? In het paviljoen zelf was ook een installation die Algorithm heette: een orgel zonder toetsen of pedalen, maar dat je kon bedienen door er geld in te pinnen met je bankpas. Een vroeg muzikaal voorbeeld uit hun carriere, Returning the sound, toont een videofilmpje van een brommer met een trompet aan de uitlaat.        Mieke Lanen

preformance3cs.jpg preformance1s.jpg
 
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •